2019 – een sonnet

Nog nooit kwamen zoveel mensen op straat.
Ze vochten vreedzaam voor hun burgerrechten.
Onze jeugd spijbelde voor het klimaat
in het zog van een meisje met twee vlechten.

In de laars voelden ze al nattigheid
waar Venetiaanse kunst dreigt te verzuipen.
Over het Kanaal weerklonk een afscheid.
Boris regeert, Theresa mocht afdruipen.

Ons land is in een impasse verzand.
Leeuwen brullen tegen kraaiende hanen.
Parijs zag zijn Notre-Dame uitgebrand.
‘t Westen deelde zijn virtuele tranen.

En zo zie je maar dat cultuur verbindt.
Besparen? ‘t Is een gek die het verzint.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s