Zelfevaluatie SchrijversAcademie

Antony,

het eerste jaar aan de SchrijversAcademie gaat zijn laatste weken in. De verwachtingen zijn ingelost. Je hebt een beter zicht gekregen op het poëtische landschap en op de regio waar je poëtische stroom zich bevindt. Mocht je op dit moment een label kleven op je eigen poëtica, dan zou je het omschrijven als: anekdotische poëzie die vertrekt vanuit observaties*. Wat dat betreft heb je de neiging om één beeld in een gedicht uit te puren. Dat zorgt voor verstilling, wat past binnen de bundel die je voor ogen hebt. Maar verlies de actie in je poëzie niet uit het oog. Jouw verzen worden bestempeld als herkenbaar, (laconiek) lichtvoetig, spitsvondig, filmisch, verhalend, grappig … Je moet opletten voor sentimentaliteit, clichés en je bent tot de conclusie gekomen dat je jezelf meer uit je poëzie wil schrijven. En soms moet je gewoon dieper graven, man. Schoonheid laat zich niet zomaar vinden. Je bent je ook beter bewust van de materialiteit van poëzie: metrum, rijm, regelafbreking, beeldspraak … Beschouw ze als extra werktuigen om je poëzie bij te schaven. Volgend jaar doe je gewoon op hetzelfde elan verder. Binnen een jaar, als alles goed gaat, ligt er een manuscript met zo’n 35 gedichten in je handen. Zullen we dat afspreken?

*Kenneth Swaenen sprak over ‘zachtmoedige observaties’. Dat vond ik een mooie.

In de zetel ploffen met een essay over poëzie in je handen

1. In de zetel ploffen met een essay over poëzie in je handen.

2. Meteen rechtstaan om een glas te vullen met water.

3. In de zetel ploffen met een essay over poëzie in je handen en een glas water in je buurt.

4. Meteen weer rechtstaan om een stylo te nemen voor aantekeningen.

5. In de zetel ploffen met een essay over poëzie en een stylo in je handen en een glas water in je buurt.

6. Water drinken en beseffen dat de vaatwasser veel kabaal maakt.

7. Meteen weer rechtstaan om een plaat op te leggen.

8. In de zetel ploffen met een essay over poëzie in je handen en een glas water in je buurt.

9. Beseffen dat je stylo nu naast de platenspeler ligt.

10. Meteen weer rechtstaan om de stylo te nemen die naast de platenspeler ligt.

11. In de zetel ploffen met een essay over poëzie en een stylo in je handen en een glas water in je buurt.

12. Een bromvlieg horen met een essay over poëzie in je handen.

13. Beslissen om een tekst te schrijven.

Stofzuigdilemma

Het zit zo. Ik maak een voorwaartse beweging met de stofzuigerstang en ik zie het mini legoblokje pas op enkele centimeters van de zuigmond. Nu heb ik nog de keuze: de actie onderbreken of niet. Ik ben mij ervan bewust dat doorglijden betekent dat het onfortuinlijke blokje nooit meer het daglicht zal zien. Maar op hetzelfde moment beseft mijn brein dat onderbreken een grotere inspanning vergt dan doorglijden. En tijdens het stofzuigen kies ik liever de weg van de minste weerstand. Mijn geweten komt zich ook moeien, maar door het kabaal van de stofzuiger begrijp ik er geen hol van.
Floep.
Het is gebeurd terwijl ik met mijn ogen knipperde. Niemand heeft het gezien, op enkele verbouwereerde legomannetjes na. Dit was nochtans niet de eerste keer. Ik heb tot nader order geen klachten ontvangen van de gedupeerden.