Eerste lezer

Af en toe schuif ik een gedicht onder haar neus.
Ze gaapt bij voorbaat, leest wat ik vraag, schuift
de bundel met de glimlach terug en gaat verder
met het leven zoals het is.

Af en toe schuif ik een gedicht van mezelf
onder haar neus. Ze onderdrukt een geeuw
voor de maker die ze lief heeft, leest wat
ik vraag en schuift een mening terug over
het leven zoals het zou kunnen zijn.

De Letterkoek gaat viraal!

Mevrouw C. stuurde mij deze ochtend een vriendschapsverzoek op Facebook. Ze had twee quotes van me gedeeld met de Facebookgroep ‘VRT Taal’, een forum bestaande uit een bont gezelschap taalliefhebbers (van schuimbekkende taalpuristen tot likers van woordspelingen en quotes). Toen mevrouw C. De Letterkoek had ontmaskerd, kreeg ik de vraag of ze me mocht vermelden. ‘Graag’, schreef ik, mijn ego en het auteursrecht indachtig. ‘Tof dat je mijn schrijfsels deelt’, voegde ik er dankbaar aan toe. Ik ben dan meteen gaan piepen op het forum om vervolgens met verbazing vast te stellen dat een van de twee quotes een eigen leven is gaan leiden op Facebook, vóór de bronvermelding weliswaar. En hoewel ik het aanvankelijk jammer vond dat ik nergens werd vermeld bij een eigen schrijfsel dat nog nooit zo viraal* ging, geniet ik omdat ‘veel’ mensen er zich mee verbonden voelden. Het was plots mijn quote niet meer, maar eentje van iedereen. Daar ben ik dankbaar voor. Hulde aan mevrouw C.!

*Ik weet het, de cijfers zijn niet spectaculair, maar zo veel exposure heb ik op sociale media nog nooit gehad.