De druppel

Het is de druppel teveel die zijn tere lichaam doet overlopen van weemoed. Hij zit op zijn vertrouwde barkruk, als een levend vraagteken gekromd over zijn tweederangs single malt whisky. Hij draait het Schotse goedje rond in zijn glas en laat zich door het kolkje meesleuren naar de bodem van zijn gedachten. Daar komt hij zijn vader tegen. Ook hij kon als geen ander zijn whisky laten rondgaan als een neerwaartse spiraal waar hij nooit meer uit zou geraken.

Ontelbare nachten zat zijn vader in zijn wijnrood fluwelen schommelstoel te staren naar de Leuvense stoof met enkel het getik van de klok als gezelschap. Hoe vaak had hij als kind niet gedacht om op vaders schoot te gaan zitten nadat hij ’s nachts naar het toilet was geweest? Hij deed het nooit. Hij stond daar als een toeschouwer. Zou zijn vader zijn aanwezigheid gevoeld hebben? Misschien wachtte hij wel op een onschuldig gebaar van zijn zoon om hem te redden van zijn ondergang. Wist hij veel.

Haar entree in het café haalt hem terug naar zijn barkruk. Ze knikken elkaar kort toe zoals joggers dat doen als ze elkaar kruisen in het park. Het is 12u30 op een zonnige dinsdag en BB King soleert zich de ziel uit zijn corpulente lijf. Het is tijd voor een refill.

Ze neemt plaats aan haar tafeltje. Zoals gewoonlijk zet ze haar rood gestifte lippen rond het glas rode porto dat de café-uitbater haar bracht terwijl ze haar zwarte bontjas uittrok. Praten doen ze niet, ook al zitten ze hier verschillende middagen samen alleen. Kijken ook niet, ook al hebben ze elke beweging van mekaar gezien. Hij gluurt naar haar via de spiegel achter de toog, en zij tuurt naar hem in de weerspiegeling van het raam dat uitkijkt op het plein. Liefde kan toch tragisch zijn als ze onbeantwoord blijft.

Waarom zou hij haar trouwens willen leren kennen? Hij kent zichzelf niet eens. Probeer jezelf dan maar eens op een ordentelijke manier voor te stellen. Hoe ouder hij wordt, hoe meer hij het gevoel krijgt dat hij aan de zijlijn staat van zijn eigen leven. Machteloos kijkt hij toe hoe zijn verleden onbestraft tegen zijn geweten schopt. Hij heeft geen zin om met haar een nieuwe nederlaag op te lopen. De emmer der vernederingen zit vol. Alle whisky ten spijt, het zou de druppel teveel zijn.

Als hij terugkeert van het toilet is ze al weg. Meestal laat hij haar achter. Er ligt een bierviltje naast zijn whisky. Op het kaartje staat een afdruk van haar volle lippen, die hij meent te herkennen. Er staat ook een boodschap op geschreven:

Je nieuwe haarsnit is geslaagd.

Bedankt voor je gezelschap.

Het ga je goed,

Annabelle.

BB King maakt plaats voor JJ Cale. Enkele zonnestralen geven het bruin café een gouden gloed. Hij kapt de laatste centiliter whisky achterover en wandelt naar buiten. Zijn klas wacht op antwoorden terwijl de vragen zich in zijn benevelde hoofd alleen maar opstapelen.

Hij glimlacht.

Advertenties