Gedicht voor Oekraïne

Elke zondag komen Oekraïense vluchtelingen en sympathisanten samen op het Operaplein in Antwerpen als protest tegen de oorlog in hun land. Volwassenen en kinderen brengen er een boodschap, een lied of een gedicht. De bijeenkomst wordt afgesloten met het volkslied.

Vandaag was ik erbij. Ik begreep geen jota van de meeste teksten, maar de enorme strijdlust en verbondenheid waren niet mis te verstaan.

Zelf mocht ik een Nederlandstalige versie van een Oekraïens gedicht van Halyna Babak voordragen, alsook onderstaand gedicht dat ik voor deze gelegenheid heb geschreven.

Hulde aan initiatiefnemers Andriy en Oksana en aan Gust Peeters die elke week een dichter optrommelt. Check trouwens zeker Objekty, je kan er mooi design kopen van Oekraïense makers.

✌️

Interview voor roer

Roerganger en dichter Wim Vandeleene vroeg me of ik geen zin had om een dichter te interviewen voor roer, de online ‘vrijhaven voor poëzie’. Dat leek me tof, dus ik ging er gretig op in. Ik koos schrijfbroeder Frederik Bosmans als interviewee om het te hebben over zijn poëtica en de debuutbundel Diorama die dit najaar verschijnt bij Uitgeverij P. Frederik en ik hebben samen de SchrijversAcademie gevolgd in Antwerpen.

Je kan het interview hier lezen. Kwestie van de week te beginnen met een portie poëzie!

Meanderlust

Ik schreef dit gedicht ter gelegenheid van het kunstenfestival STORMLoop in Herentals, met ‘water’ als thema. Meanderlust heeft ook een plaats gekregen in mijn poëziemanuscript dat ik deze maand wil afwerken.

Optreden tijdens STORMLoop op uitnodiging van Tom Driesen en Collectief Dichterbij. Foto: Lynn Van Hoof.

Pitbull

Vergis je niet.
Op een dag zit hij klaar op je tong 
als een pitbull die blijft trekken
tot je alle rede lost.

Hij zal je niet overkomen, nee
hij is niet dat soort ongeluk.
Hij kondigde zich al eerder aan
in nachten als open wonden
en in de hoarding van zelfverwijten
tot er geen plaats meer was
voor ademruimte. 

Hij zal je in het beste geval loslaten
wanneer de kaken van de tijd verslappen.
Al je krediet inmiddels verscheurd
tot voer voor psychologen.

Maar vergis je niet, mijn waanzin
is de jouwe niet.

Vandaag

Vandaag ben ik middelmatig
net als op de meeste dagen.

Middelmatig zijn en daarin uitblinken.

Zo zijn er ook dagen
- zeldzaam als geslaagde beeldspraak -
dat ik mij aan hoogmoed durf wagen.

Dan trek ik naar mijn zolder 
om het stof van vleugels te blazen 
die iemand mij als kind ooit gaf

met de raad: vlieg jongen
maar niet te hoog of het blijft 
bij eendaags.

Het Brandt

Toen ik mij afgelopen zomer engageerde voor het project STADSGROEN, wezen de Klimaatdichters mij park Den Brandt toe. Ik ging wandelen met Dennis die mij vertelde over zijn liefde voor het park en ging nadien aan de slag om een klimaatgedicht te schrijven. Op Gedichtendag zijn de teksten van alle deelnemende dichters gepubliceerd op de website van Iedereen Stadsdichter.

Fijn project, meer van dat!

Raamgedichten

Sinds ongeveer een jaar schrijf ik raamgedichten op ons venster aan de straatkant. Regelmatig stoppen passanten om de tekst op hun gemak te lezen. Als ik dan toevallig in de woonkamer ben, op de achtergrond van het gedicht, stap ik instinctief uit hun beeld. Of ik knik wat onhandig wanneer we een blik uitwisselen. Af en toe hoor ik iemand het raamgedicht luidop lezen. Dan zit ik niet in de woonkamer maar boven aan mijn bureau. En ja, dan houd ik mijn adem in. Komt er een mening na de voordracht? Of een zucht van herkenning, irritatie of bewondering? Ach tuurlijk niet! Het doet mensen onderweg even stilstaan. Meer moet dat niet zijn.