Raamgedichten

Sinds ongeveer een jaar schrijf ik raamgedichten op ons venster aan de straatkant. Regelmatig stoppen passanten om de tekst op hun gemak te lezen. Als ik dan toevallig in de woonkamer ben, op de achtergrond van het gedicht, stap ik instinctief uit hun beeld. Of ik knik wat onhandig wanneer we een blik uitwisselen. Af en toe hoor ik iemand het raamgedicht luidop lezen. Dan zit ik niet in de woonkamer maar boven aan mijn bureau. En ja, dan houd ik mijn adem in. Komt er een mening na de voordracht? Of een zucht van herkenning, irritatie of bewondering? Ach tuurlijk niet! Het doet mensen onderweg even stilstaan. Meer moet dat niet zijn.

Datenight

De lucht tussen ons

ze likt de onschuld van mijn lippen,
fluistert wat ik niet denken durf.

Ze wikt,
ze weegt
ons denken tot spreken
op eenzelfde golflengte

en zwermt als spreeuwen
tussen droom, daad en
vage signalen.

De lucht tussen ons
staat onder spanning,
een koord van oog tot oog
waarop jij en ik een wij
balanceren.

Ze doet haar best
een vacuüm te creëren
waarbuiten de tijd

en brokkelt dan
seconde na
seconde
af

tot een waarheid
naakt aan onze voeten ligt.

‘Sluitingstijd’ krijgt eervolle vermelding

Heugelijk nieuws! Mijn gedicht Sluitingstijd heeft een eervolle vermelding gekregen in de Poemtata-bloemlezing. Ik mocht vandaag het gedicht voordragen in de kapel Onze-Lieve-Vrouw van Stoepe. Zo’n tachtig mensen woonden de poëzienamiddag bij. Er waren ook optredens van Steven De Bruyn (mondharmonicawizard!), Christophe Vekeman en Dorien De Vylder in de buurt van de kapel.

Ongefilterd

☕️ Het begon als een etiket en binnenkort is mijn gedicht ‘Ongefilterd’ ook te horen via een QR-code op de koffieverpakking van Helios koffiebranderij.

Dus als je niet alleen koffie maar ook mij in huis wil halen, ga dan binnenkort naar Helios in de Statiestraat, Berchem. Ik hou jullie op de hoogte!