Sonnet zkt. Auteur (vertaling)

De laatste twee lessen omtrent ‘materialiteit’ (SchrijversAcademie) gingen over literair vertalen. Dat is toch echt een vak apart. We kregen de opdracht om ‘Sonnet in Search of an Author’ van William Carlos Williams (1883-1963) om te zetten naar het Nederlands. Het was leerrijk en fascinerend om te zien hoe elke dichter er op zijn of haar manier mee aan de slag is gegaan. Wat een rijkdom aan vertalingen! Het was voor velen, mezelf incluis (songtekst niet meegerekend), een eerste keer.

Nog even dit, alvorens je begint te lezen; Williams was een modernist die zich afzette tegen de romantiek, een stroming waarin het sonnet een populaire vorm van poëzie was.

Hieronder mijn versie, getiteld Sonnet zkt. Auteur.

 

Schermafbeelding 2020-03-10 om 23.04.00

Beuk

Ik schreef afgelopen zomer een prozastukje genaamd ‘Voedsel, beschutting en een beetje troost’. Ik heb het herwerkt tot een gedicht.

Beuk

In een tuin die niet de mijne is
zie ik je takken eeuwen dragen.
Nooit zijn ze geknakt onder het juk
van de zwaarste dagen,
beuk.

De waanzin genaamd geschiedenis
die aan je schors is blijven kleven,
vertel het me tussen het geritsel
van je bladeren door.

De generaties die je rond je zag
zijn vereeuwigd in je annalen.
Keek je al die tijd neer
op onze broosheid?

Ach ik ben hier niet voor antwoorden.
Ik wil gewoon je schaduw om me
slaan, als het mag
in je tuin,
beuk.

De zin

 

Ik vroeg de dichteres
naar de zin van het leven.

Haar antwoord liet me achter
met de blik van een lompvis.

Zo zei ze: ‘In de zin van het leven
staat minstens één woord dat je
geen verklaring kan geven.’

Dus ik vroeg haar om een mooie zin
met het woord hemeldragonder.

Er vielen witregels uit haar mond.
Ik raapte ze een voor een op, dankbaar
voor onze gedeelde grond.

Op de laatste regel stond geschreven:
‘Vul deze zin zelf maar in’, en ik wist

zet nooit een punt achter
de zin van het leven

Graaier & saais – een klankvertaling

Eerst een woordje uitleg: we kregen bij de SchrijversAcademie de opdracht om een klankvertaling te maken van een anderstalig (zelfgekozen) gedicht. Dat was aanvankelijk een frustrerende opdracht, maar van zodra ik de ‘betekenis van het gedicht’ losliet, liep het vlotter. Dat was bij mijn collega-dichters trouwens net hetzelfde. Uiteindelijk, na lang zwoegen (is het dat niet altijd?), heb ik er toch een afgerond geheel van kunnen maken waar ik plezier aan heb beleefd. Hier komt ie.

O ja, luidop lezen geeft uiteraard het beste effect.

Schermafbeelding 2020-01-07 om 23.04.16