Het Brandt

Toen ik mij afgelopen zomer engageerde voor het project STADSGROEN, wezen de Klimaatdichters mij park Den Brandt toe. Ik ging wandelen met Dennis die mij vertelde over zijn liefde voor het park en ging nadien aan de slag om een klimaatgedicht te schrijven. Op Gedichtendag zijn de teksten van alle deelnemende dichters gepubliceerd op de website van Iedereen Stadsdichter.

Fijn project, meer van dat!

Peper en zout

Af en toe haal ik het in mijn hoofd om mijn baard te scheren. Ik neem mijn zilvergrijze Kemei ‘hair clipper’ uit de lade en begin eraan. Plukjes haar landen in de wastafel. Ik zie meer zout dan peper in vergelijking met de vorige scheerbeurt, enkele jaren geleden. Mijn snor is traditiegetrouw de laatste haarstrook die eraan moet geloven. Tenminste, ik laat hem even staan om mijn vrouw te koeioneren. “Ik heb nog eens zin in een snor”, zeg ik, smalend met mijn kersverse hipsterkop. Ze kijkt me aan met een blik, tja hoe zeg je dat, met een blik die ergens het midden houdt tussen afgrijzen en spot? Ook de kinderen zijn getuige van deze klucht. Mijn zoon schatert het uit terwijl zijn wijsvinger mij schokkend onder schot houdt. Mijn dochter begint te huilen. Het zieltje houdt niet echt van mijn metamorfoses. Ik snel naar haar toe en zeg haar dat ik de snor meteen zal afscheren. Zo gezegd, zo gedaan. Ik laat me opnieuw keuren door mijn huisgenoten alsof ik nieuwe kleren aanheb. “En?”, vraag ik. Stilte. Het gemis van een baard was nog nooit zo voelbaar in dit huis.

Raamgedichten

Sinds ongeveer een jaar schrijf ik raamgedichten op ons venster aan de straatkant. Regelmatig stoppen passanten om de tekst op hun gemak te lezen. Als ik dan toevallig in de woonkamer ben, op de achtergrond van het gedicht, stap ik instinctief uit hun beeld. Of ik knik wat onhandig wanneer we een blik uitwisselen. Af en toe hoor ik iemand het raamgedicht luidop lezen. Dan zit ik niet in de woonkamer maar boven aan mijn bureau. En ja, dan houd ik mijn adem in. Komt er een mening na de voordracht? Of een zucht van herkenning, irritatie of bewondering? Ach tuurlijk niet! Het doet mensen onderweg even stilstaan. Meer moet dat niet zijn.