Onderwereld

Ik heb geen groene vingers. Ik trok dan ook met tegenzin de tuinhandschoenen aan met bloemenmotief om de voortuin te redden van onkruid en oprukkende aardbeienplantjes. Maar de zon scheen en er was een koel briesje. Zeg maar de ideale omstandigheden om te doen wat ik mijn vrouw beloofde te doen. En weet je: ik werd er verbazend goedgezind van. Het werk schoot op! In geen tijd waren de overwoekerde tijmstruikjes weer zichtbaar. Ik schepte letterlijk de ruimte die ze nodig hebben om te groeien en later ook te bloeien. Maar op mijn knieën in de aarde zag ik plots een spinnetje in zeven haasten wegrennen. En nog een. Een pissebed lag ontzet op zijn ruggetje, een worm kronkelde misnoegd en een vliegje kwam mijn neusgaten treiteren. Ik was een onderwereld aan het vernietigen met mijn nietsontziende hak en grijpgrage handen. Maar goed, beloftes zijn beloftes en daar kan geen beestje tegenop. Ik doe dit in het belang van onze voortuin. Er zijn opofferingen nodig om te kunnen floreren. Bijgevolg deed ik lustig verder en zag ik in de weerspiegeling van het venster mijn voorhoofd blinken van de inspanning. Straks een pilsje, dat heb ik verdiend! Na een tijdje vernielen kwam ik recht, maar ik liep noodgedwongen nog even krom. Het was stil in de straat. De bomen hielden hun ruisen in. We overschouwden samen het begin van een nieuwe wereld die ik met mijn gehandschoende handen voor mekaar kreeg.

Een gedachte over “Onderwereld

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s