Peper en zout

Af en toe haal ik het in mijn hoofd om mijn baard te scheren. Ik neem mijn zilvergrijze Kemei ‘hair clipper’ uit de lade en begin eraan. Plukjes haar landen in de wastafel. Ik zie meer zout dan peper in vergelijking met de vorige scheerbeurt, enkele jaren geleden. Mijn snor is traditiegetrouw de laatste haarstrook die eraan moet geloven. Tenminste, ik laat hem even staan om mijn vrouw te koeioneren. “Ik heb nog eens zin in een snor”, zeg ik, smalend met mijn kersverse hipsterkop. Ze kijkt me aan met een blik, tja hoe zeg je dat, met een blik die ergens het midden houdt tussen afgrijzen en spot? Ook de kinderen zijn getuige van deze klucht. Mijn zoon schatert het uit terwijl zijn wijsvinger mij schokkend onder schot houdt. Mijn dochter begint te huilen. Het zieltje houdt niet echt van mijn metamorfoses. Ik snel naar haar toe en zeg haar dat ik de snor meteen zal afscheren. Zo gezegd, zo gedaan. Ik laat me opnieuw keuren door mijn huisgenoten alsof ik nieuwe kleren aanheb. “En?”, vraag ik. Stilte. Het gemis van een baard was nog nooit zo voelbaar in dit huis.

2 gedachtes over “Peper en zout

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s