Raamgedichten

Sinds ongeveer een jaar schrijf ik raamgedichten op ons venster aan de straatkant. Regelmatig stoppen passanten om de tekst op hun gemak te lezen. Als ik dan toevallig in de woonkamer ben, op de achtergrond van het gedicht, stap ik instinctief uit hun beeld. Of ik knik wat onhandig wanneer we een blik uitwisselen. Af en toe hoor ik iemand het raamgedicht luidop lezen. Dan zit ik niet in de woonkamer maar boven aan mijn bureau. En ja, dan houd ik mijn adem in. Komt er een mening na de voordracht? Of een zucht van herkenning, irritatie of bewondering? Ach tuurlijk niet! Het doet mensen onderweg even stilstaan. Meer moet dat niet zijn.

4 gedachtes over “Raamgedichten

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s