Tocht

Een slome slok.

Het leven dat door je keel glijdt
in een vreemd bed. Daarrond, een erehaag
als laatste stand van zaken. Zij zit

aan je zij. Haar parfum neemt je mee
naar toen alles nog moest beginnen.
Aders op haar handen gezwollen

met ingeslikte tranen. Ze voelt warm
als de onschuld van je kleinkinderen
in deze schurende stilte. Ik hoor het

tochten in jou. Het kille wachten
op een laatste adem.

Een gedachte over “Tocht

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s