Besognes van een ballon

Vijf maanden geleden kocht mijn schoonbroer een Bumbaballon voor mijn zoon. Bumba stond zo strak als een snaar op een dieet van helium en hij blaakte van contentement. Zijn sierlijke moves en fiere houding maakten indruk op mijn jongen. Maar zweven deed de ballon gelukkig niet, want dan had hij zonder pardon buiten gevlogen.

Vandaag is het minder goed gesteld met onze bumbavriend. Ondanks zijn eeuwige glimlach en jeugdige pretoogjes, weet hij zich met moeite staande te houden. Zijn huid is gekreukt en zijn kaken zijn ingestort. Even geleden dacht ik zelfs dat hij voorgoed op zijn lachende bek zou gaan, toen hij plots begon te flirten met de zwaartekracht. Hij bleek echter gewoon last te hebben van een mindere dag.

Een beetje zwaarmoedig neem ik aan, want tegenwoordig negeert mijn zoon hem staalhard. En we weten allemaal dat een gebrek aan appreciatie en respect zwaar kan doorwegen. Toch verweert Bumbaballon zich kranig tegen zijn verval. Vechtend, tegen een leven dat tergend traag langs zijn polymere poriën ontsnapt. Dansend, any way the wind blows en smachtend naar de aandacht van een lieve kleine piranha van 2 jaar en 5 maanden.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s